Ból nóg przy bieganiu

Bóle nóg zdarzają się bardzo wielu biegaczom, szczególnie tym początkującym. Jeżeli przez ostatnich kilka lat nie chodziłeś nawet na długie spacery, a tu nagle biegając codziennie po asfalcie dynamicznie obciążasz swoje ścięgna i stawy, to jest prawie pewnie, że nie będą sobie z tym dobrze radzić.Mimo to jednak, wcale nie znaczy, że jest on dobry. Ból oznacza, że Twoje nogi nie radzą sobie z obciążeniami jakim je poddajesz, co może wywołać poważne kontuzje. Szczególnie uważać należy na bóle stawów, czyli kostek i kolan. Ich urazy goją się często bardzo długo. Nawet jednak bóle mięśni - czyli z reguły łydek lub mięśnia piszczelowego przedniego (odczuwany często jako ból piszczela), oznaczają przemęczenie mięśni, które stają się wtedy bardziej podatne na wszelkie urazy.

• Dobre miękkie buty są absolutnie niezbędne. Amortyzują i zabezpieczają. To jest jedyna część Twojej garderoby, której nie możesz zignorować. Płaskie trampki ani żadne dziwne niby sportowe buty nie zastąpią porządnego buta do biegania z miękką podeszwą. Większość z nich nie wygląda ładnie i kojarzy się z niespecjalnie podziwianą subkulturą, ale są to naprawdę najlepsze buty do biegania, szczególnie jeśli biegasz po asfalcie.
• Bieganie po asfalcie bardziej obciąża stawy niż bieganie po miękkiej nawierzchni. Z drugiej jednak strony, miękkie nawierzchnie są z reguły nierówne i łatwiej skręcić na nich kostkę.
• Rozgrzewka jest bardzo pomocna. Rozruszaj kostki i kolana. Porozciągaj się trochę. Przed biegiem pomaszeruj szybko przez kilka minut. Bieg rozpocznij dopiero, gdy poczujesz, że krew krąży szybciej i już zaczynasz się pocić. Zacznij oczywiście od delikatnego truchtu.
• Zwalniaj powoli. Nigdy nie siadaj od razu po biegu. Najlepiej pobiegać bardzo powoli pod koniec a po biegu chodzić (nie stać w miejscu), przynajmniej przez 5-10 minut, aż oddech całkowicie Ci się uspokoi, a mięśnie w nogach się rozluźnią.

Bolące stawy kolanowe

Dokładne przyczyny choroby zwyrodnieniowej stawów są nieznane, natomiast istnieje kilka czynników, które zwiększają ryzyko jej rozwoju:

• Wiek, zwykle po 45 roku życia (choroba rzadko występuje przed 40-tką)
• Kobiety częściej zapadają na tę chorobę niż mężczyźni i zwykle ma ona cięższy przebieg
• Nadwaga oznacza dodatkowy ciężar dla stawów i może zaostrzyć objawy choroby zwyrodnieniowej
• Poważne urazy stawów lub przebyte operacje mogą w starszym wieku wywołać chorobę zwyrodnieniową
• Choroba zwyrodnieniowa bywa dziedziczna, co wskazuje na przyczyny genetyczne (zwłaszcza przekazywane z matek na córki zwyrodnienia palców)
• Zawodowe uprawiane sportu może zwiększać zużycie stawów, dlatego zawodowi sportowcy są w grupie zwiększonego ryzyka choroby zwyrodnieniowej
•  
• Ćwiczenie 1 - Połóż się na plecach na podłodze lub na macie, stopy oparte, nogi zgięte w kolanach. Wyprostuj lewą nogę i podnieś ją do wysokości prawego kolana (około 45*). Zatrzymaj na 5 sekund i opuść. Powtórz 10 razy. Wykonaj 3-5 serii.
• Ćwiczenie 2 - Połóż się na brzuchu. Oprzyj palce lewej stopy na prawej pięcie. Prawą piętę staraj się przyciągnąć do pośladka, a lewą stopą stawiaj jej opór. Powinieneś czuć napięcie w łydce. Policz do 10, rozluźnij na 5 sekund, po czym napnij ponownie. Powtórz 10 razy.
• Ćwiczenia 3 - Stanie na jednej nodze. Stój na jednej nodze przez minutę, po czym zmień nogę. Jeśli masz problemy z równowagą, delikatnie oprzyj się o coś ręką, ale staraj się z czasem rezygnować z podparcia. Jeśli bez problemu stoisz na jednej nodze, postaraj się stanąć na palcach stopy.
• Ćwiczenie 4 - Połóż się na prawym boku na podłodze, głowę oprzyj na ramieniu. Prawą nogę zegnij w kolanie. Lewą nogę prostą podnieś najwyżej jak możesz nie wyginając przy tym pleców i nie zmieniając ustawienia bioder. Przytrzymaj w górze przez 3 sekundy. Powtórz 10-15 razy. Wykonaj 2-3 serie.

Kofeina może uleczyć Alzheimera

Wyniki najnowszych badania amerykańskich naukowców pokazują, że podawanie myszom, u których występują objawy choroby Alzheimera, ilości kofeiny odpowiadającej pięciu kubkom kawy dziennie, cofa takie symptomy, jak osłabienie pamięci oraz wzrost ilości charakterystycznych białek znajdujących się we krwi oraz mózgu zwierząt.
Aplikowanie kofeiny młodym, obciążonym genetycznie myszom chroniło gryzonie przed zapadaniem na chorobę w późniejszym okresie życia. Eksperyment dowodzi, że substancja może być skuteczna w prewencji Alzheimera. Hipoteza powstała na podstawie spostrzeżeń badaczy, którzy zauważyli, że Portugalczycy chorzy na Alzheimera pili mniej kawy w przeciągu 20 lat przed pojawieniem się pierwszych symptomów choroby, niż zdrowe osoby. W badaniu użyto 55 zmienionych genetycznie mysz, w genomie których znajdowały się informacje o chorobie. W celu uwiarygodnienia prac badawczych zapewniono wszystkim zwierzętom tą samą dietę oraz warunki życia. W wieku 19 miesięcy, co jest równoważne z 70 latami życia człowieka, gryzonie podzielono na dwie grupy. Jednej podawano odpowiednio dobrane dawki kofeiny, druga otrzymywała wodę. Po dwóch miesiącach okazało się, że grupa, która miała dostęp do kofeiny, posiadała większe zdolności do zapamiętywania. Naukowcy planują przeprowadzić badania na ludziach w celu sprawdzenia skuteczności kofeiny w przypadku wczesnych stadiów choroby. Odkrycie Amerykanów może zrewolucjonizować sposób leczenia choroby.

OTYŁOŚĆ

Przyczyna otyłości jest nieznana ale mechanizm jej powstawania jest prosty. Otyłość zawsze jest spowodowana pobieraniem większej ilości energii pod postacią spożywanych pokarmów niż wynoszą łączne wydatki energetyczne ponoszone przez nasz organizm. Wyróżniamy dwa typy otyłości w zależności od etiopatogenezy:

• otyłość pierwotną - pokarmową powstającą w wyniku współdziałania czynników genetycznych i środowiskowych
• otyłość wtórną - będącą objawem chorób metabolicznych, chorób ośrodkowego układu nerwowego, wad chromosomalnych oraz jako działanie leków 
•  Czynniki genetyczne
  Otyłość wykazuje charakter rodzinny, gdzie dużą rolę odgrywają wspólne dla rodzin nawyki żywieniowe i życiowe. Czynniki genetyczne mogą stanowić do 40% przyczyn prowadzących do otyłości. W procesie tym zaangażowanych może być kilka genów wpływających na przyjmowanie pokarmów i wydatkowanie energii. Dokładny mechanizm pozostaje jednak nieznany. Uważa się, że leptyna kodowana przez gen ob jest przekaźnikiem pomiędzy adipocytem (komórką tłuszczową) a mózgiem dostarczającym informacji o rozmiarach zmagazynowanego tłuszczu. Leptyna hamuje również syntezę i uwalnianie neuropeptydu Y (NPY), który zwiększa apetyt, obniża termogenezę oraz podwyższa poziom insuliny. Podejrzewa się, że mózg osoby otyłej otrzymuje mylącą informację, zaniżającą zasoby tłuszczu w ustroju.
  Wydaje się również, że u ludzi czynnik dziedziczny może odgrywać rolę w dziedziczeniu konstytucji psychofizycznej oraz chorób powodujących otyłość wtórną takich jak cukrzyca lub hiperlipoproteinemiarodzinna. Genetycznie uwarunkowana skłonność do tycia może polegać na zwiększonej podatności nabodźce środowiskowe sprzyjające zwiększenu masy ciała.Styl życia
  Otyłość powstaje przede wszystkim w wyniku spożywania nadmiaru tłuszczu oraz zbyt małej aktywności fizycznej. Zmniejszona aktywność fizyczna w zasobnych społeczeństwach jest ważnym czynnikiem powodującym otyłość. Chociaż spożywanie pokarmu zwiększa się wraz ze wzrastającym wydatkiem energetycznym to jednak nie zmniejsza się ono proporcjonalnie, kiedy aktywność fizyczna spada poniżej pewnego poziomu. U niektórych osób zmniejszenie aktywności fizycznej może wręcz powodować zwiększenie spożywania pokarmu. Kobiety prowadzące siedzący tryb życia są siedmiokrotnie bardziej narażone na przybierania na wadze, natomiast mężczyźni czterokrotnie. Nadmierne spożycie tłuszczu
  Istnieje dodatnia korelacja między spożyciem tłuszczu a jego ilością w organizmie. Ilość spożywanego tłuszczu w diecie świadczy o jej jakości zdrowotnej tzn im więcej tłuszczu, tym jest ona mniejsza. Osoby otyłe szczególnie powinny zwracać uwagę na ilość przyjmowanego tłuszczu gdyż u tych osób mechanizmy kontrolujące łaknienie są zaburzone. Otyli mężczyźni częściej spożywają smażone mięsa, kiełbasy, hamburgery, pizzę podczas gdy kobiety lody, czekoladę, ciasta i kremy. Produkty te są źródłem zbędnych kalorii, nasyconych kwasów tłuszczowych, kwasów tłuszczowych trans, a także cholesterolu i spożywane w nadmiarze podnoszą poziom w surowicy cholesterolu całkowitego, złego cholesterolu (LDL) i triglicerydów. U osób tych w przeciwieństwie do osób szczupłych u których po spożyciu posiłku obfitującego w tłuszcz następuje ograniczenie ilości przyjmowanych kalorii w następnych posiłkach nie obserwuje się tego zjawiska, co sprzyja niekontrolowanemu przyjmowaniu energii i postępującemu tyciu. Wraz ze wzrostem procentowej zawartości tłuszczu w diecie zwiększa się wartość wskaźnika masy ciała.

Chcesz wyglądać młodziej

Osoby, które często spożywają słodycze nie tylko szkodzą swojej sylwetce i zębom, ale także skórze. Zaobserwowano pozytywną korelację pomiędzy wyższym poziomem glukozy we krwi a starszym wyglądem.

Badacze z holenderskiego Universiteit Leiden  podzielili 569 uczestników badania na 3 grupy, w zależności od tego jaki uzyskali oni wynik w badaniu poziomu glukozy we krwi po posiłku: niski, średni lub wysoki. Dodatkowo w eksperymencie wzięło też udział 33 cukrzyków. Poproszono 60 sędziów, aby na podstawie fotografii ocenili wiek uczestników badania.

Okazało się, że im wyższy był poziom glukozy we krwi, tym uczestnicy wyglądali starzej. Wzięto nawet poprawkę na takie czynniki jak: wiek, palenie papierosów, zamiłowanie do opalania, stopień zniszczenia zdjęcia, płeć, wskaźnik masy ciała.Źródło: NewScientist

Ekstrakt z pestek winogron niszczy komórki rakowe

Wyniki badań opublikowanych w czasopiśmie Carcinogenesis pokazują, że ekstrakt z pestek winogron niszczy komórki raka płaskonabłonkowego atakującego skórę głowę i szyi, jednocześnie nie naruszając zdrowych komórek.Komórki rakowe charakteryzują się szybkim wzrostem, jednak kiedy nie mają ku temu odpowiednich warunków, umierają. Ekstrakt z pestek winogron tworzy właśnie takie niekorzystne warunki – uszkadza DNA komórek nowotworowych (poprzez wzrost reaktywnych form tlenu) oraz uniemożliwia ich naprawę (obniżając poziom molekuł naprawczych DNA).Przeprowadzając badania na myszach naukowcy nie zaobserwowali żadnego toksycznego wpływu ekstraktu winogronowego na zdrowe komórki – pozostawały one niezniszczone. Profesor Rajesh Agarwal  uważa, że komórki nowotworowe, w przeciwieństwie do komórek zdrowych, mają wiele wadliwych szlaków metabolicznych i są bardzo wrażliwe, gdy szlaki te są modyfikowane. Źródło: MedicalXpress

Żylaki kończyn

Żylaki mają charakterystyczny wygląd. Zwykle są pogrubiałe, poskręcane, paciorkowato rozszerzone, sine lub błękitne, wyraźnie powiększające się w czasie stania. Najczęściej lokalizują się na tylnej powierzchni łydki oraz na wewnętrznej stronie kończyny dolnej pomiędzy kostką a pachwiną. Żylakom towarzyszy również uczucie dyskomfortu, ciężkości lub bólu nóg, a także ich obrzęki pojawiające się pod koniec dnia lub po długotrwałym staniu.Wszystkie żyły w kończynach dolnych zaopatrzone są w zlokalizowane co kilka centymetrów zastawki, które uniemożliwiają cofanie się krwi w kierunku stóp, zapewniając prawidłowy kierunek jej przepływu. Jeżeli zastawki nie działają prawidłowo, krew spływa w dół pod wpływem siły grawitacji i zalega w żyłach kończyn dolnych, powodując ich stopniowe rozszerzenie i powstanie żylaków. Występowanie żylaków kończyn dolnych jest ściśle związane z wieloma przyczynami jednak podstawowym zaburzeniem jest brak równowagi pomiędzy ciśnieniem krwi w naczyniach żylnych a wytrzymałością ich ściany .Żylakami kończyn dolnych nazywa się żyły, które uległy nieodwracalnemu poszerzeniu, wydłużeniu i poskręcaniu niezależnie od ich wielkości. Żylaki obejmują żyły powierzchowne (umiejscowione tuż pod skórą) oraz tak zwane żyły łączące (tzw. perforatory) czyli naczynia żylne biegnące pomiędzy żyłami powierzchownymi a układem żył głębokich. Żylaki kończyn są poważną przewlekłą chorobą, która wymaga leczenia niezależnie od wieku pacjenta. Żylaki kończyn dolnych stanowią jedno z zespołu przewlekłej niewydolności żylnej kończyn dolnych (przewlekłej choroby naczyń żylnych) i lekceważone mogą doprowadzić po latach do trudno gojących się owrzodzeń podudzi. Pierwotnie postawione prawidłowe rozpoznanie i odpowiednio wcześnie włączone leczenie w istotnym stopniu zmniejszają koszty społeczne i ekonomiczne tej choroby. Okres ciąży i porodu jest czynnikiem usposabiającym szczególnie do powstania lub powiększenia się żylaków, który wiąże się z uciskiem powiększonej macicy jak też zmianami hormonalnymi w organizmie ciężarnej kobiety.Podstawową metodą zapobiegania powstawaniu żylaków kończyn dolnych jest aktywność ruchowa. Godne polecenia są długie spacery, pływanie lub jazda na rowerze. Osobom, których praca jest stojąca, zaleca się regularne powtarzanie prostych ćwiczeń fizycznych poprawiających krążenie krwi w kończynach dolnych takich jak naprzemienne napinanie i rozluźnianie mięśni łydek lub stawanie na palcach. Rozpoznanie choroby żylakowej jest stosunkowo. Podstawowym warunkiem podjęcia prawidłowej decyzji co do sposobu postępowania leczniczego jest zebrany wywiad, badanie kliniczne oraz dodatkowe badania diagnostyczne. Do najpoważniejszych powikłań choroby żylakowej są postępujące zmiany troficzne skóry szczególnie nasilone w dolnej części podudzia. W miejscach tych skóra staje się cienka, gładka z charakterystycznymi brązowymi plamkami a w późniejszym okresie zwykle w okolicy kostki przyśrodkowej powstaje owrzodzenie czyli ubytek skóry trudno gojący się.
 Zapobieganie, rady zdrowotne i dotyczące postawy ciała

• odpoczynek z nogami umieszczonymi powyżej poziomu serca)
• unikanie długotrwałego stania, albo siedzenia
• unikanie noszenia obcisłej bielizny oraz gorsetów
• chodzenie
• poprawienie podparcia podeszwy i jeżeli to konieczne, zmianę obciążenia stóp
• walkę z otyłością
• częsty wypoczynek z nogami uniesionymi do góry
• ćwiczenia oddechowe
• leczenie ciepłem za pomocą wodnych masaży ozonowych
•