niedziela, 12 lutego 2012

BÓL W KOLANACH

Przyczyn jest wiele (podobnie jak metod leczenia), np. urazy powstające przy forsownej lub nieprawidłowej jeździe na nartach, łyżwach, desce czy rolkach, gra w piłkę nożną oraz inne sporty uprawiane wyczynowo. Ważne jest wtedy szybkie postawienie diagnozy i podjęcie leczenia. Natomiast inną przyczyną jest choroba zwyrodnieniowa, nazywana przyspieszonym zużyciem stawu kolanowego, która rozwija się latami. Jest ona wynikiem wad rozwojowych stopy, nieprawidłowej postawy, płaskostopia, nadwagi, częstego przeciążania na skutek np.dźwigania ciężarów, a nawet chodzenia na bardzo wysokich obcasach lub w obuwiu źle trzymającym stopy (na twardej podeszwie).– Kolano jest stawem o bardzo skomplikowanej budowie. Jego funkcjonowanie to jakby gra zespołowa poszczególnych elementów. Defekt jednego z nich zakłóca normalną pracę całego stawu, który zaczyna niedomagać. Zwyrodnienie polega przede wszystkim na niszczeniu chrząstki pokrywającej kości. Proces ścierania się chrząstki trwa latami, a gdy ulegnie ona zupełnemu zniszczeniu, wówczas kość trze o kość. W toku tych przemian powstają osteofity, nazywane dziobami, które są kostnymi naroślami. One również powodują ból i ograniczają ruchomość stawu.
– Jakie jest leczenie tej uciążliwej choroby?
Polega ono na specyficznej aktywności ruchowej (ćwiczenia, chodzenie), używaniu laski lub kuli i przyjmowaniu preparatów przeciwbólowych, takich jak: paracetamol, aspiryna oraz inne niesteroidowe leki przeciwzapalne. Niestety, przyjmowane w dużych dawkach mogą uszkodzić błonę śluzową żołądka i dwunastnicy. Niekiedy znaczną poprawę przynoszą zastrzyki z kortykosteroidów. Jeśli te środki zawodzą, a pacjent bardzo cierpi, można wymienić staw kolanowy na sztuczny.Mniej boli, jeśli się unika: chodzenia po nierównej powierzchni, biegania, podskoków, przysiadów, długotrwałego stania, klęczenia. Należy chodzić w obuwiu na elastycznych podeszwach. Amortyzują one mikrourazy, przenoszące się na kolana, które następują przy każdym kroku na twardym podłożu. W początkowym okresie potrzebne są pomoce ortopedyczne, odciążające staw kolanowy i zmniejszające ból. Są to: laska, kula, chodzik, stabilizatory stawu. Używanie laski lub kuli zmniejszy ból wtedy, gdy się umie z nimi chodzić. I tak np. gdy dokucza lewe kolano, wówczas laskę lub kulę trzymamy w prawej ręce, stawiamy je razem z chorą nogą. Dobrym stabilizatorem jest opaska stawu kolanowego, która ma wyciętą z przodu dziurkę na rzepkę. Są też opaski wzmocnione po bokach metalowymi szynami stosowane wówczas, gdy więzadła są rozluźnione i kolano jest niestabilne, zaczyna „wychylać” się na boki.Ćwiczenia są bardzo polecane, ale muszą być „ustawione” przez lekarza rehabilitacji. Wymyślone przez pacjenta mogą mu zaszkodzić, jak np. rowerek wykonywany w pozycji leżącej. Lekarz nie zaleci ćwiczeń siłowych, lecz rozciągające, które są proste i łatwe do wykonania w domu. Poza tym wskazane są spacery, których czas należy stopniowo wydłużać do godziny. W okresach zaostrzeń choroby polecane są zabiegi fizykoterapeutyczne, indywidualnie dobrane do stanu pacjenta.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz